Ik bevind me in de schuur van het ouderlijk huis. Door het raam stroomt goudkleurig nazomerlicht naar binnen. De ruimte gonst van de insecten: honderden kleurrijke beestjes, hun aantal lijkt steeds verder toe te nemen. Tussen de dieren voel ik me vertrouwd; er is geen spoor van angst.
Op de spaanplaten wand naast het raam zit een grote, felgroene spin roerloos stil — glad en gestroomlijnd. Een klein groepje bijen strijkt neer op dezelfde muur.
Naarmate het aantal insecten groeit, zwelt ook het gezoem aan. Het is een warm, bijna gezellig geluid.
Dan kijk ik naar links. Aan de muur zit een thermostaatknop. Ik draai hem langzaam naar links, tot nul. De aanwas van dieren stopt. Een kalmte daalt neer over de hele schuur.
Ik blijf nog even staan, genietend, daar in de schuur tussen mijn vriendjes.